เมื่ออาทิตย์ที่แล้วอิเบลไปงานหนังสือมาล่ะ ^-^ ได้หนังสือมาเพียบ และเงินก็หายไปเพียบเหมือนกัน T^T

แล้วทำไมเพิ่งมาอัพ?

ก็...ก็หนังสือมันเยอะนี่นา อยากอ่านให้จบทุกเล่มเลย (ว่าง่ายๆ ติดหนังสือจนไม่อยากจะทำอะไรเลยน่ะสิ - -)

แต่ถึงจะงั้นก็เถอะ เบลก็ยังอ่านไม่หมดอยู่ดี

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วคนไม่เยอะมากเท่าไหร่ คงเป็นเพราะว่าเบลรีบไปแต่เช้ามั้ง (10โมง) แต่ตอนที่กำลังจะเดินเข้างานยังมีคนเดินสวนออกมาแล้วเลย พวกนั้นมากี่โมงกันหว่า - -a

ปีนี้ใช้เงินเยอะกว่าปีที่แล้วเกือบเท่าตัว เพราะหนังสือใหม่ออกเยอะ หรือเพราะเบลได้เดินทัวร์คนเดียวเป็นระยะๆกันล่ะ?

คงจะทั้ง 2 อย่าง -*-

ปีนี้ใช้เงินไปเกือบ 2 พัน เยอะมากเลยนะสำหรับคนที่ยังไม่มีแม้แต่งานพิเศษทำ!

ได้หนังสือมา 10 เล่ม เฉลี่ยๆไปเล่มละ 200

อ่ะ เริ่มจากบู๊ธโปรดก่อนละกัน

สถาพรบุ๊ค ได้บารามอสไกด์บุ๊คมา เล่มตั้ง 220 -*- ปกสีม่วง แต่อ่านแล้วรู้สึกได้รู้อะไรดีๆเยอะขึ้นนะ สมราคา รึเปล่า? แล้วก็ได้เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา อ่านจบไปหลายรอบแล้ว(มันจะยับมั๊ยน่ะ) เนื้อเรื่องโดนมั่กๆ นางเอกได้ใจจริงๆ แบบว่า อ่านแล้วแทบกรี๊ดเลย เฟมีลสุดยอดดดดดดดดด ชอบมั่กๆ ภาค 2 มันจะออกเมื่อไหร่น้าาาาาา มีหนังสือให้ตามอีกเล่มแล้ว

Come On ได้เจ้าหญิงแห่งดินแดนพระอาทิตย์กับเจ้าชายแห่งสายลมอีกเรื่องของ sirena คนแต่งเจ้าตัวร้ายกับนายจอมเวท แล้วก็ได้ The war of Bukw เอ่อ เขียนงี้มั้ง บู๊มันทั้งเรื่อง กับชนวนสงครามที่เราอ่านแล้วไม่เข้าใจแฮะ หรือว่าเราไม่เข้าใจอยู่คนเดียว - -a

Pearl ได้อาเธอร์เล่ม3-4 มา เมื่อไหร่อาทิมิสเล่ม 5 มันจะออก ><

Gals(ของบงกชนั่นแหละ) ได้เรื่องสั้นของ ฯคีตกาลมา 2 เล่ม ปริศนาของไนเจล(ขอบอก ชอบไนเจลมากกกกกก ผู้หญิงอะไร เลิศแล้วเฉยได้ขนาดนี้ ><)กับA merchant ปีกแห่งคารูด พระเอกโคดฮาเลย

Good Morning ได้Last Fantasyเล่มสุดท้ายกะดิโอเมน2 ดิโอเมนภาษาดีขึ้นเยอะเลย >< แต่ทำไมถึงไม่มีอะไรให้ชวนจิ้นระหว่างเอลไลย่ากับเจมิไนเยอะกว่านี้นะ

LF เนี่ย เห็นเค้าบอกมี 15 เล่มแน่ะ
ปุจฉา : แล้วทำไมเหลือ 7 ?
วิสัชนา : โดนตัดตอนเจ้าค่า
ขยายความ : ตั้งแต่หน้าที่ 383 หรือตอนที่เซโร่กะมีอาคุยกันเรื่องคัมภีร์เทพอาร์คจบเป็นต้นไป สนพ.เนียนแต่งจบเอง

มันน่ามั๊ยล่ะ

แล้วปกก็สุดๆ ไปขโมยงาน 3D ต่างชาติมาตัดแปะ เสร็จ เป็นปกแล้ว

อยากได้ข้อมูลที่ชัดเจนกว่านี้ เชิญที่นี่ --> http://bbs.clublf.com

อ้อ นามปากกาเดิมของพี่เค้าคือแสงจันทร์ หรือที่คนในบอร์ดเรียกพี่แสง แต่โดนเปลี่ยนเป็น Mr.Moonlight โดยสำนักพิมพ์ให้เหตุผลว่า ต้องการนักเขียนอินเตอร์ - -

พอดีกว่า เลิกบ่น เสียรมณ์หมด

มาต่อที่หนังสือสุดเลิฟตอนนี้ดีกว่า

เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา (เอ๊ะ ก็นี่แนะไปแล้วไม่ใช่เหรอ - -)

มี 3 ภาค เล่มแรก 195 บาท สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊ค แต่รู้สึกว่าเล่ม 1 จะถูกตัดออกไป 2-3 ตอนนะ - -

โอ๊ย ช่างมัน มาบ้าต่อดีกว่า

กรี๊ดดดดดดดดดดด ชอบจริงๆเลยให้ดิ้นตายเถอะ! ไม่เคยถูกใจตัวละครตัวไหนเท่านางเอกของเรื่องนี้มาก่อนเลย ><

เฟมีลล่า ไดเอนแพนไทร์ นางเอกของเรื่องฮ่ะ

อุปนิสัยที่อ่านเจอแล้วก็...

ขี้เซา กินจุ(แต่กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน ->อิจฉา) หยิ่งประเภทชั้นดูแลตัวเองได้ เพราะอยู่คนเดียวตั้งแต่ 6 ขวบ เอาตัวรอดเก่ง(รึเปล่า?) ดนตรีทุกชนิด+ยิมนาสติกเป็นเลิศ ขี้เกียจ แต่พอเอาจริงปุ๊บความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น -> นี่ล่ะใช่เลย โดนจริงๆ!

นางเอกเรื่องนี้จะว่าไปก็น่าสงสารเหมือนกันนะ ไร้ญาติขาดมิตร ต้องอยู่คนเดียวตั้งแต่ 6 ขวบจนถึงอายุ 15 ถึงได้รู้ว่าตัวเองมีพลังพิเศษ ได้เพื่อนคนแรกแล้วก็ได้เจอ อ๊ายยยยยยยยยย >///< พระเอกของเรื่องนี้ยังไงเล่า

เป็นอะไรที่มันส์มากตอนที่มันทะเลาะกัน... หึๆๆๆๆๆ (นี่เอ็งบ้ารึเปล่า) ชอบมากเลยตอนที่มันอยู่ด้วยกันแล้วเถียงกันน่ะ หนุกๆ ^[]^

เนื้อเรื่องเป็นแบบค่อยๆ คลายปมปริศนาไปเรื่อยๆ ต้องเข้าโรงเรียน เรียนโน่นเรียนนี่นั่นแหละ สไตล์หนังสือที่อิเบลชอบมากกกกกกกกกกก >[]<b!

แล้วนางเอกก็ดูค่อนข้างจะก่งก๊ง ถึงได้เข้าใจช้าว่าทำไมตัวเองถึงมีพลังมากขนาดนั้น เอาไว้ทำ.... ไม่บอก

หุๆ ถ้าบอกมากกว่านี้อ่านก็ไม่หนุกน่ะสิ ถ้าใครไม่แน่ใจเกี่ยวกับความสนุก ขอแนะนำให้ไปอ่านตอนต้นๆได้ที่นี่ค่ะ -> http://my.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=68041

เย้เย~ อยากกรี๊ดเป็นภาษาสเปนให้กับนิยายเรื่องนี้จัง ><

เอิ๊ก ชื่อหัวข้อแปลกดีมั๊ย? กะว่าจะเอาชื่อนี้แหละเป็นชื่อออริจินอลเรื่องแรกของอิเบล

แต่ว่า มันก็ยังแปลกๆอยู่ = ="

อ่านชื่อแล้วก็คงจะนึกถึงพวกเนื้อเรื่องชวนสลดหดหู่ใช่มั๊ยล่ะ แต่เปล่าหรอก เรื่องนี้ไม่ได้น่าสลดแต่อย่างใด เพียงแต่ว่ามันคิดชื่อม่ายออกแล้ววววว >[]<

ตอนแรก ชื่อจันทราที่รัก กรี๊ดดดดดด ไม่ไหวเลยจริงๆ ต้องเปลี่ยนใหม่ นั่งเอ๋ออยู่ตั้งนานก่อนที่ชื่อนี้จะแวบเข้าหัว อือ ดีกว่าอันที่แล้วนะ

และก่อนที่คนอ่านจะงงไปกว่านี้ว่ายัยนี่มาพล่ามอะไรหลังจากที่หายหัวไปเป็นเดือน -*- ก็ต้องบอกว่าตอนนี้กำลัง(พยายาม)แต่งออริเรื่องแรกของชีวิตอยู่ค่ะ

แต่มันก็ไม่ค่อยจะก้าวหน้าเลยแฮะ - -

แต่งแล้วก็ต้องมานั่งเกลาๆๆๆๆๆ รู้สึกว่าภาษาตัวเองมันช่างห่วยแตกสิ้นดี เดี๋ยวก็ขาดไอ้นู่น เดี๋ยวก็ขาดไอ้นี่ ถ้ามีคนอื่นมาอ่านตอนที่แต่งเสร็จก็คงจะงงไปเลยล่ะนะ

อ่ะ เป็นตัวอย่าง(เพื่อเรียกร้องความสนใจ)เล็กๆค่ะ

.

.

.

เจ้าแน่ใจนะว่าใช่คนนี้

ข้าแน่ใจ

ตลาดใจกลางเมือง

กาเลนเทียร์ถูกบุกเบิกขึ้นโดยกษัตริย์วิลเลี่ยมที่ 2 แห่งราชวงศ์โรมานอฟโดยมีพระราชประสงค์ให้ตลาดนี้เป็นแหล่งค้าขายที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ซึ่งกษัตริย์กาเบรียลผู้เป็นนัดดาได้สืบต่อเจตนารมณ์ที่จะทำให้ตลาดกาเลนเทียร์เจริญรุ่งเรืองและเต็มไปด้วยเสียงจ้อกแจ้กจอแจของประชาชน

ถึงแม้ว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้จะเกิดอุทกภัยทางชายฝั่งตะวันออก และทางพระราชวังได้เกณฑ์ทหารและอาสาสมัครจำนวนมากเพื่อช่วยเหลือบรรดาพี่น้องที่ประสบอุทกภัยครั้งใหญ่ แต่ตลาดกาเลนเทียร์นั้นก็ยังคงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาจับจ่ายซื้อของอยู่เนืองๆ

ร่างหนึ่งใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทเคลื่อนกายมาใกล้ๆ ชายชราผมสีน้ำตาลเข้มแซมสีขาวอยู่ทั่วศีรษะที่กำลังเรียงผลไม้บนแผงลอยหน้าบ้านด้วยท่าทีคล่องแคล่ว เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

ขอโทษจ้ะลุง ที่นี่มีงานอะไรกันเหรอจ๊ะ เสียงร่าเริงของหญิงสาวนางหนึ่งให้ผ้าคลุมสีดำเรียกให้ชายชราหยุดมือจากการเรียงผลไม้ เงยหน้าขึ้นมอง

เอ่อ.. ขอโทษที่เถอะแม่หนู คุณลุงพูดด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ เพราะหญิงสาวตรงหน้ายังคงสวมฮู้ดปิดบังใบหน้าอยู่เช่นเดิม

อุ๊ย ขอโทษจ้ะ พอดีข้า.. ฉันเพิ่งเข้าเมืองมาน่ะจ้ะ เลยยังไม่ได้เอาฮู้ดออก เสียงนั้นเอ่ยกลั้วหัวเราะพลางขยับมือเลิกผ้าคลุมออก

ทำให้เขาเห็นว่าคนที่เดินมาคุยด้วยเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย ผมสีแดงเพลิงยาวประบ่าตัดกับผิวขาวนวล ตาสีฟ้าเข้มประจ่างที่ทำให้คนมองนึกถึงท้องฟ้าในฤดูร้อน คิ้วเรียวยาวโก่งสวย จมูกโด่ง ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อ

ทำให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่บริเวณนั้นเหลียวหลังหันมามองเป็นตาเดียว

หญิงสาวหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าโล่งใจ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง

ทำไมเหรอจ๊ะ เมืองนี้มีผู้ร้ายเยอะงั้นเหรอ

ชายชราส่ายหัวปฏิเสธ เอ่ยยิ้มๆ

ไม่หรอก พอดีว่าลุงไม่ค่อยไว้ใจพวกปิดหน้าปิดตาซักเท่าไหร่น่ะ มันเหมือนโจรยังไงไม่รู้

หญิงสาวหัวเราะรับ

ก็จริงจ้ะ ทีนี้ฉันก็ไม่ใช่โจรแล้วใช่มั๊ยจ๊ะ

เจ้าของผมสีน้ำตาลเข้มแซมขาวสั่นศีรษะ หันหลังกลับไปเรียงผลไม้ต่อ

แล้วตะกี้หนูถามว่าอะไรนะ

หญิงสาวสะดุ้งน้อยๆ จ๊ะ? อ๋อ.. ฉันถามว่า ที่นี่มีงานอะไรรึเปล่าน่ะจ้ะ เห็นครึกครื้นกันดีจัง

ชายชราเหลียวหลังกลับมามองหน้าอีกฝ่ายอย่างแปลกใจนิดๆ

นี่หนูไม่รู้จริงๆ เหรอ เพิ่งเดินทางมาจากเมืองไหนน่ะ? คำถามที่หญิงสาวหุบปากสนิท

แต่คนถามก็เหมือนไม่ได้ใส่ใจจะเอาคำตอบ เอ่ยไขข้อข้องใจไปเรื่อย

พรุ่งนี้วันเกิดองค์หญิงฟาเรน่าน่ะสิ ปีนี้จะอายุครบ 17 แล้ว

องค์หญิงฟาเรน่า? ใช่ลูกสาวคนเล็กของกษัตริย์กาเบรียลรึเปล่าจ๊ะ

อือฮึ เขาส่งเสียงรับ หันไปจัดเรียงผลไม้ดังเดิม

ถ้าองค์หญิงเป็นธิดาองค์เล็ก ก็ไม่ได้เป็นเจ้าหญิงรัชทายาทน่ะสิจ๊ะ เอ่ยถามพลางช่วยชายชราดันลังไม้ไว้ใต้แผง อีกฝ่ายสำรวจความเรียบร้อยนิด เอ่ยตอบง่ายๆ

ก็ไม่ได้เป็นนี่หนู มีอะไรรึเปล่า

ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แค่สงสัยน่ะ ถ้าองค์หญิงไม่ได้เป็นรัชทายาท แล้วทำไมเมืองนี้ถึงได้ดูคึกคักอย่างนี้ล่ะจ๊ะ

จะเอาองค์หญิงฟาเรน่าไปเปรียบกับองค์หญิงฟิโอเร่ไม่ได้หรอกนะ ทั้งสองคนนั้นน่ะ เท่าเทียมกันในฐานะองค์หญิงที่ปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมที่สุด ชายชราพูดไปเรื่อยพลางอมยิ้ม อย่างน้ำท่วมเมื่อสองวันก่อนที่ชายฝั่งตะวันออก องค์หญิงก็เพิ่งจะกลับมาวังวันนี้นี่เอง

งั้นหรือจ๊ะ หญิงสาวรับคำเหมือนไม่มีอะไรสลักสำคัญ แล้วองค์หญิงฟาเรน่าหน้าตาเป็นยังไงเหรอจ๊ะ? อีกฝ่ายหัวเราะขำๆ

ดูจะสนใจองค์หญิงเหลือเกินนะ หนู?

เจ้าของเรือนผมสีแดงทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ แย้มรอยยิ้มก่อนเอ่ยนาม

ไอรีนค่ะ

.

.

.

อ๊ากกกกก เป็นยังไงบ้าง ห่วยมากมั๊ย T^T นี่เพิ่งจะเกลาได้รอบเดียวเอง รู้สึกว่ามันยังขาดๆอะไรอยู่ ถ้าใครมีคอมเมนอะไรบอกได้เลยนะคะ

จะบอกได้ยังไงล่ะ

เกิดเหตุสุดวิสัย เด็กดีพิกลพิการ เลยเอามาลงในนี้แทน

"นายทำอะไรน่ะฮาร์น?

เอเลด้าเอ่ยถามยังอดไม่ได้ขณะมองร่างสูงเพ่งสายตาไปทางลานว่างมืดๆ ที่อยู่ไกลๆ อย่างเอาจริงเอาจัง ไม่ยอมละสายตาไปไหน

ฮาร์นตอบทั้งที่ยังไม่หันกลับมา

ข้าหรือ? ข้าก็ยืนอยู่ไง เจ้าเห็นว่าข้ากำลังซักผ้าอยู่งั้นหรือ? คำตอบตรงๆ เป็นคำตอบแรกฏ้ทำให้เอเลด้าฉุนได้พอดูอยู่แล้ว แต่เจ้าตัวยังปิดท้ายด้วยประโยคคำถามกวนประสาทที่ทำให้คนฟังเริ่มหงุดหงิด

อ้อ ขอโทษทีที่ถาม! เอเลด้ากระแทกเสียงตอบ ยืดตัวมองไปรอบๆ

แต่จะว่าไปมันแปลกจริงๆ แฮะ นั่งอยู่ตั้งนานแล้วไม่เห็นคาโล คิล หรือโรเลย ทุกทีพวกนี้ไม่เคยพลาดฉากที่เฟรินถ่ายทำเลยนี่นา (คิล มาหัวเราะเยาะ คาโล+โร มาเป็นก.ข.ค.ระหว่างเฟรินกับฮาร์น) แล้ววันหายไปไหนกันหมด คนที่นั่งอยู่พึมพำเบาๆ แต่อีกคนไม่วายได้ยิน

พวกนั้นอยู่แถวๆนี้แหละ เอเล้าหันขวับ

หูดี..

นายรู้ได้ยังไง

ข้ารู้สึกได้ พวกนั้นอยู่แถวนี้นี่แหละ ฮารืนตอบด้วยน้ำเสียงงอนๆ ทำไม เจ้าคิดว่าข้าทำไม่ได้งั้นหรือ?

รู้สึกได้?

เอ. . . ตอนเราสร้างมันขึ้นมา เราสร้างความสามรถแบบนี้ให้มันรึเปล่าหว่า?

เอเลด้านึกในใจพลางลองไล่ลำดับความสามรถของฮาร์นดู

มีภูติรับใช้ 2 ตัว คามิล กับ ลูคา

ปรุงยาห่วยแตก

เวทบ้าเวทบออีกมากมายก่ายกองที่จำไม่หมด

กับ. .

คิดๆ ไปชักมึนหัวเลยปัดความสงสัยออกจากใจ

เอาวะ รู้สึกก็รู้สึก ฮาร์นบอกรู้สึกได้ก็เอา

++++++++++++++

หลังจากพึมพำเวทบทสุดท้ายจบ สิ่งที่ตนต้องการค่อยๆ สัมฤทธิ์ผล เจ้าตัวเลยร่ายมนต์แปลกประหลาดอีกบท แล้วคนที่เคนยืนอยู่ก็หายวับไป

. . ทิ้งไว้แต่สายลมเย็นยามดึก และความว่างเปล่า. . .

++++++++++++++

นายมองอะไรน่ะฮาร์น เอเลด้าถามอีกครั้งอย่างไม่รู้จักเข็ดกับประโยคแสบๆ คันๆ ที่เจ้าตัวเคยได้รับจากร่างสูงที่ยืนนิ่งตรงหน้า

ข้าหรือ นั่นสิ แล้วข้ามองอะไรนะ อีกคนพึมพำอย่างใช้ความคิด แล้วหันกลับมามองร่างเล็กที่ยืนเหวออยู่ข้างหลัง

เอากับพี่แกสิ มองอะไรยังไม่รู้อีก. . .

นาย. . ยังปกติดีรึเปล่าฮาร์น เอเลด้าถามอย่างหวาดๆ

เอาแล้วไง พิษไข้เมื่อตะกี้เล่นงานเข้าหรือไงถึงได้ดูพิกลๆ อย่างนี้

ข้า? ข้ายังปกติดี แค่รู้สึกแปลกๆ ที่เฟรินไม่อยู่แค่นั้นแหละ พูดไปพูดมาเจ้าหล่อนเลยนึกได้

จริงด้วย! ฉันก็ลืมไปเลย ร่างเล็กเอากำปั้นขวาทุบมือว้ายที่แบออกเพื่อแสดงความเจ็บใจ (แต่ก็แอบสะบัดมือข้างหลัง) เฟรินหายไนานเกินไปแล้วนะ คอยดูนะ ถ้าโผล่มาเมื่อไหร่ แม่จะตัดเงินเดือนไม่ให้เหลือเลยคอยดู!

เอเลด้า? เสียงฮาร์นเอ่ยถามเหมือนสงสัย แต่อีกคนไม่สนใจคำขัด หันไปประจัญหน้ากับคนพูดทันที

นายไม่ต้องแก้ตัวแทนเฟรินหรอกฮาร์น นายน่ะ. . .

เอเลด้า นั่นเจ้ารึเปล่า? ฮาร์นเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ แต่สิ่งที่ทำให้ร่างเล็กชีอกมากกว่าคำพูดประหลาดๆ นั่นคืออีกคนไม่ได้เปิดปากพูด!

ฮาร์น นาย. . คำพูดขาดห้วงไปเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตะลึงของอีกฝ่ายและภาพที่สะท้อนในแววตาสีอำพันนั่นทำให้เอเลด้าหันหลังกลับทันที

ฮาร์น!?!

แต่. . แต่ว่า. . . เอเลด้าหันว้ายหันขวาเลิ่กลั่ก

มีฮาร์น 2 คน!

ร่างสูง 2 ร่างในชุดรัดกุมแบบทะเลทรายเหมือนกัน โครงหน้าเข้ม คิ้วโก่งจมูกโด่งเหมือนกัน หรือแม้แต่ตาสีอำพันที่สะท้อนภาพฝ่ายตรงข้ามก็ยังงุนงงเหมือนกัน!

ไม่จริงๆ เป็นไปไม่ได้ เราต้องปั่นฟิกมาเกินไปแน่ๆ ถึงได้เห็นภาพหลอนแบบนี้ ร่างเล็กพึมพำเสียงเบาจนแทบจับความไม่ได้ ถอยหลังคว้าเก้าอี้นวมไว้แน่นเหมือนคนหมดแรง หลับตาแน่นๆ หนึ่งทีแล้วเปิดออกเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป (คือ ท่าน ท่านดองไว้ 20 วันแล้วนะ จะปั่นมากเกินไปได้ยังไง)

แต่ภาพที่เห็นก็ยังเหมือนเดิม

++++++++++++++++

ก๊าก.. กั่กๆๆๆ..

ชู่วววว.. เบาๆ สิคิล เดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก เบลส่งเสียงปรามทั้งที่ตังยังสั่นกึกๆ จากแรงหัวเราะ

ฮ่ะๆ เห็นหน้ายายเจ๊นั่นมั๊ยคาโล หน้าตามัน ก๊าก! กั่กๆๆๆ

เงียบๆหน่อยคิล ถ้า 3 คนนั้นได้ยินเราจะเป็นเรื่องนะ คาโลเอ่ยปรามทั้งที่นัยน์ตาพราวระยับ ริมฝีปากแย้มกว้างอย่างนึกขำ

โอย.. ไม่เสียแรงที่ขอร่วมด้วยเลย ขำจริงๆ ลิซ่าหอบน้อยๆ จากการหัวเราะแบบไร้เสียง ตรงข้ามกับคิลที่ถ้าไม่มีโรเสกคาถาลดเสียงใส่กับคนช่วยปรามล่ะก็ คงจะหัวเราะเอดินเบิร์กแตกแน่ๆ

อยากรู้จริงๆ ว่าจะแยกออกมั๊ย เอเลด้า นัยน์ตาสีเขียวพราวระยับ ริมฝีปากบิดเป็นรอยยิ้มเล็กๆ หลังจากผ่านการหัวเราะสุดเสียง(โดยเสกคาถาใส่ตัวเอง) มาแล้ว

ก็ต้องดูกันต่อไป คาโลเอ่ยอย่างเป็นการเป็นงานเมื่อหาอะไรมาอุดปากคิลไว้ได้แล้ว (อออันเอาะไอเอี๋ยวอี๊อ๊ะ อาโอ! = เอามันออกไปเดี่ยวนี้นะ คาโล! >> คิล)

++++++++++++++

เจ้าเป็นใคร

ข้าคือฮาร์น แล้วเจ้าล่ะเป็นใคร?

ข้าคือฮาร์น ประโยคสนทนาที่ทำให้เอเลด้าปวดหัวตุบๆ

มันอะไรกันเนี่ย

โกหก ฮาร์นคนหนึ่งพูด จ้องตาอีกฝ่ายเขม็ง

งั้นหรือ ถ้าเจ้าคือฮาร์น ข้าก็คือเลโมธีงั้นสินะ อีกฝ่ายพูเดเรียบๆ ตาสีอำพันส่องประกายวาว

ตาแก่เลโมธีนั่นน่ะหรือ? ร่างสูงพูดเยาะเย้ย ถ้าเจ้าจะเปรียบเทียบกับใคร ก็ให้มันเข้ากับน้ำหน้าของเจ้าบ้าง เอ่ยพลางยักไหล่ รอยยิ้มหยันทาบบนเรียวปาก

แต่จะมีใครเข้ากับน้ำหน้าอย่างเจ้าบ้างนี่แหละที่ข้าสงสัย

โครม!!

รางสูงในชุดรัดกุมสีทึมทั้ง 2 คนลงไปนอนกองกับพื้น!

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!

ฮาร์นทั้ง 2 คนรีบผละออกจากกันทันที

นี่มันอะไรกัน! เล่นอะไรกันอยู่ ฮาร์น!? เอเลด้ากรีดเสียงแหลมปรี๊ดพลางตวัดสายตามองฮาร์นทั้ง 2 คนที่หงอ(?)ลงทันที

ถ้าปกติ เธอคงจะไม่เป็นแบบนี้

แต่นี่ มันหมายถึงฉากถ่ายทำที่เธอทุ่มทุนสร้างต้องสูญเปล่า!

มันเป็นตัวปลอม ฮาร์นคนที่อยู่ทางซ้ายโบ้ยให้คนข้างๆทันที อีกคนทำตาขวาง

เจ้านั้นแหละตัวปลอม อย่ามาโยนให้ข้า

เจ้านั่นแหละตัวปลอม

เจ้านั่นแหละ

เจ้านั่นแหละ

หยุดนะ! เอเลด้าแทบร้องกรี๊ดเมื่อเห็นทั้งสองฝ่ายเริ่มออกนิสัยเด็กๆ ทำให้ทั้งสองคนเงียบลงทันที

เหมือนฮาร์นไม่มีผิด

แต่ ถึงใครจะเป็นตัวจริงตัวปลอมมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธออยู่แล้วนี่นา ตราบใดที่ฮาร์นสองคนนั้นยังทำเงินให้เธอได้อยู่

แต่ว่า ใครปลอมตัวเป็นฮาร์นมาล่ะ??

เอาล่ะ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

มันต้องเล่นวิธีนี้

ไหนลองบอกซิ เฟรินอยู่ที่ไหน?

ประการแรกต้องตามเฟรินให้เจอก่อน พอถ่ายทำเสร็จค่อยมายุ่งกับแยกตัวพวกนี้

คาโล คิลและโรอยู่แถวนี้กับคนที่ข้าไม่รู้จักอีกสองคน แต่เฟริน ข้าไม่รู้ ฮาร์นคนทางขวาตอบหลังจากรวบรวมสมาธิพักหนึ่ง ไอเวทของนางหายไป ข้าตามไม่ได้ เป็นไปได้ว่านางอาจปิดกั้นไอเวทของตัวเอง

หญิงสาวพยักหน้า เริ่มปวดหัวตุบๆ

นายคนนี้บอกหาเฟรินไม่เจอ

แล้วนายล่ะ เฟรินอยู่ไหน?

อีกฝ่ายกลอกตา คาโล คิล โรอยู่แถวนี้กับคนที่ข้าไม่รู้จักอีกหนึ่งคน ส่วนเฟริน ข้าสัมผัสไอเวทของนางได้บริเวณตลาดเอดินเบิร์ก ถึงจะบางเบา แต่ข้าแน่ใจว่านางคงกำลังออกไปเที่ยวเป็นแน่

นายคนนี้บอกเฟรินแอบหนีไปเที่ยว

อืม ฟังดูมีเหตุผลทั้งคู่

แล้ว ควรจะเชื่อใครดี?

++++++++++++

คาโลยกมือขึ้นเป็นสัญญาณเมื่อเห็นอะไรบางอย่าง

เฟรินส่งสัญญาณแล้ว เตรียมตัว ไม่พูดเปล่าเรียกคทาพิพากษาเข้ามือ พร้อมกับคิลที่หาทางเอาอะไรที่อุดปากออกได้แล้ว( = =) กำลังมองคนทำตาขวาง

แต่ดูเหมือนรูปปั้นน้ำแข็งจะไม่รู้สึกรู้สาเลยแม้แต่น้อย ( - -)

ไปล่ะนะ ลิซ่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริงก่อนจะผลุบหายเข้าไปในพุ่มไม้

คิล ถึงนายจะมองคาโลอย่างนั้นทั้งวันคาโลก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก ไปประจำที่ได้แล้ว เบลว่าพลางฉุดคิลให้ลุกขึ้นยืนแล้วรุนหลัง ก่อนจะพรางตัวหายไปในความมืดพร้อมกัน

หวังว่านายคงจะไม่ทำเสียแผน ปริ๊นส์คาโล โรเอ่ยยิ้มๆ สายตาจับจ้องไปยังการทดสอบต่างๆ นานาที่เป้าหมายสารพัดจะเอามาถาม

นั่นก็ขึ้นอยู่กับขอทานดวยว่าจะเก่งซักแค่ไหน อีกคนตอบสั้นก่อนจะกระชับคทาในมือแล้วเดินหายไป

++++++++++++

(ตั้งแต่ตอนนี้จะเมคเองแล้วนะคะ ถ้าท่านเอเลด้ามาอ่านแล้วจะแก้ให้ถูกต้องก็จะเป็นพระคุณมากค่ะ ^^)

นายชอบสีอะไร

เขียว

เอลเด้าหันมาทางฮาร์นอีกคนหนึ่ง

นายอายกี่ปี่ กี่เดือน กี่วัน

ฮาร์นคนนั้นทำสีหน้าปั้นยากเล็กน้อย ยกนิ้วมือขึ้นนับ

ถ้ารวมวันนี้ด้วยข้าก็อายุ 1,745 ปี 9 เดือน 13 วัน

เอลเลด้านึกคำนวนในใจ ก่อนที่ผลจะออกมาว่าตอบถูก!

คามิลอายุเท่าไหร่

เอ่อ ฮาร์นคนทางซ้ายทำท่านึก ถ้าข้าจำไม่ผิด น่าจะอายุ1,318 ปี

นายล่ะ เอลเด้ากันไถามคนทางขวา

ร่างสูงส่ายหัววืด ข้าจำไม่ได้ แต่นางน่าจะอายุมากกว่า 1,800 ปี

คนฟังยิ้มกว้าง บอกฮาร์นทั้ง 2 คนด้วยเสียงดังฟังชัด

เรียกคามิลออกมา ใครที่เรียกออมาไม่ได้นั่นแหละตัวปลอม!